Categorie archief: Video

Videostreamingdienst Netflix maakt overstap naar België

netflixDe Amerikaanse video on demand-dienst maakt dit voorjaar ook de overstap naar ons land. Het Netflix-aanbod wordt immers uitgebreid naar België en Frankrijk.

Voor wie het programma niet kent: Netflix is een online videodienst waarmee je voor een maandelijks bedrag onbeperkt films en series naar je televisie kan streamen. Je kan het een beetje vergelijken met Spotify, maar dan met video in plaats van muziek.

Netflix wordt dus niet aangeboden door de bestaande televisieaanbieders, maar werkt als een applicatie op je televisie. Wil je gebruik kunnen maken van Netflix, zal je dus over een Smart TV moeten beschikken, of een ander slim apparaat op je tv moeten aansluiten, zoals een Blu-ray speler, gameconsole, home cinema, …. Als je maar verbinding met het internet kan maken en de app kan downloaden.

Via Netflix krijg je toegang tot duizenden films en afleveringen van series. De database bevat vooral Hollywoodproducties en andere grote titels, maar series als Game of Thrones of The Sopranos zitten niet in het aanbod. Die worden immers aangeboden door HBO, een zender met een eigen concurrerende video on demand-dienst. Netflix is echter zelf ook producent, met de successeries Arrested Development, Lilyhammer en House of Cards als gevolg.

Hoewel de prijs van zo’n maandelijks Netflix-abonnement voor België nog niet vastligt, kan je aannemen dat die rond de 8 euro per maand zal liggen.

netflix-in-asia

Bron: Elektrozine

Wireless HDMI is de officieuze term voor een HD-signaal

We leggen het even uit!

Wireless HDMI

Wireless HDMI

Hoewel Wireless HDMI in de technologiewereld algemeen gebruikt wordt om een draadloze HDMI-verbinding te benoemen, heeft de techniek nog geen officiële benaming gekregen. Dit komt voornamelijk omdat er nog geen standaardconfiguratie gekozen is voor deze technologie.

Via een draadloze verzender en ontvanger kan je een HD-beeld verzenden zonder dat daarvoor kabels bij komen kijken. Heel handig als je bijvoorbeeld je televisie hoog aan de muur hangt en geen storende kabels naar je toestellen wil trekken. Of voor wie een projector in huis heeft en die aan het plafond hangt, bijvoorbeeld. In zulke gevallen is het vaak zelfs zo goed als onmogelijk om op een esthetische manier bekabeling te voorzien.

In zulke gevallen is Wireless HDMI een goede oplossing. Sommige apparaten maken al gebruik van de techniek. Zo rustte Epson bijvoorbeeld al enkele projectors uit met een Wireless HDMI-ontvanger.

Natuurlijk moet je ook een verzender hebben en dus zal je ook over een toestel moeten beschikken die de techniek ondersteunt. Deze zijn echter nog niet zo gemakkelijk te vinden, maar er bestaan ook aparte dongles voor zowel ontvangers als verzenders. Die kan je dan bijvoorbeeld in de HDMI-poort van je televisie, projector, Blu-ray speler of spelconsole stoppen.

Bij Wireless HDMI zou je geen last mogen hebben van een mindere kwaliteit, maar als je het signaal naar verschillende kamers stuurt durven er wel haperingen optreden. Maar er zit zeker toekomst in de draadloze HDMI-techniek, want er zijn eigenlijk bijna enkel maar voordelen aan verbonden.

Bron: Elektrozine

Is Hertz een barometer voor de beeldkwaliteit?

De term Hertz (Hz) geeft aan hoe vaak het beeld op het scherm wordt ververst. Hoe meer Hertz, hoe vloeiender beelden worden weergegeven en ‘motion blur’ verdwijnt. Maar er kunnen ook artefacten optreden doordat die extra frames er worden bij verzonnen.

Hertz Beeldkwaliteit -refresh rate

Hertz Beeldkwaliteit -refresh rate

Voorbeeld van motion blur: de dolfijn aan de rechterzijde is duidelijk waziger dan de andere.

Voorbeeld motion blur

Voorbeeld motion blur

Vroeger werden alle tv’s uitgerust met een refresh rate van 60 Hz, wat inhoudt dat per seconde 60 beelden getoond worden. Tv-beelden werden dan ook logischerwijze uitgezonden aan 60 Hz. Dit is nog een overblijfsel van de CRT-televisies. 
Een paar jaar geleden kwamen echter de eerste lcd- en led-tv’s uit met een refresh rate van 120 Hz en later zelfs 240 Hz. Onze tv’s zijn dus te snel voor de getoonde beelden, waardoor het scherm frames moet bij verzinnen. Deze extra frames zijn op zich een goed idee: het zou onscherpte moeten tegengaan en bewegingen vloeiender moeten laten overkomen. Deze extra frames kunnen echter ook artefacten (rare vormen aan de randen van objecten) veroorzaken, waardoor ze net het omgekeerd effect hebben.

120 Hz vs 240 Hz

Een hogere refresh rate zou per definitie gelijk moeten staan aan een vloeiender beeld. Dit is echter geen sinecure: iedereen aanvaardt het beeld anders en wat voor de ene vervelend overkomt, kan voor een andere een perfect aangenaam beeld zijn.

De meeste kijkers vinden echter de stap van 60 Hz naar 120 Hz een positieve ontwikkeling, terwijl 240 Hz door sommigen als ronduit irritant bevonden wordt. Omdat 240 Hz amper een verbetering lijkt te zijn in vergelijking met 120 Hz, lijkt de refresh rate van 240 Hz meer een marketingstunt te zijn van de fabrikanten. Want bij de consument leeft de gedachte ‘hoe hoger, hoe beter’.

Bovendien is het niet altijd gemakkelijk om bij elke televisie te zeggen hoeveel de refresh rate bedraagt. Elke fabrikant hanteert namelijk zijn eigen benaming, waardoor het moeilijk vergelijk wordt. Zo spreekt Samsung van Clear Motion Rate, heeft Sony het over MotionFlow en gebruikt Philips Perect Motion Rate. LG noemt het dan weer Dynamic MCI en bij Panasonic heet het BLS of backlight scanning.

Kleine kanttekening: plasma

Om het nog ingewikkelder te maken, moeten we ook nog eens een onderscheid maken tussen lcd-/led-tv’s en plasma. Plasma-tv’s hebben namelijk helemaal geen last van motion blur en hebben dan ook geen nood aan een refresh rate-indexering. De gemiddelde consument is hier echter niet van op de hoogte en denkt vervolgens dat plasma een slechter beeld biedt dan lcd en led, net omdat deze laatste zo hard uitpakken met hun 120 of 240 Hz-waarde.

Om dit foute vooroordeel enigszins tegen te gaan, hanteren de fabrikanten van plasma-tv’s (LG, Panasonic en Samsung) een ‘600 Hz’-indeling. Achter deze waarde schuilt een bijzonder technische uitleg, waarvan de meest eenvoudige luidt dat plasma-schermen elke beeldframe opdelen in tien ‘subfields’. De 60 frames x 10 geeft dan 600 Hz. Die waarde is ook meer een manier van marketing voeren, maar is ook niet echt onjuist.

Conclusie

Is de refresh rate nu een belangrijke parameter of niet? Ja en nee. Veel hangt af van hoe gevoelig je bent voor motion blur. Ben je hier heel gevoelig aan, dan kies je best voor een led-tv met 240 Hz of, nog beter, een plasma-tv. Heb je hier niet veel last van, kan je ook voor een 120 Hz-tv gaan. Onthoud ook dat elke refresh rate die hoger ligt dan 60 Hz (zo goed als elke televisie, dus) door de tv zelf gegenereerd wordt. Een hoge refresh rate kan daardoor gevolgen hebben voor de inputreactie (lag) van je televisie

Bron: Elektrozine