Bose Home Cinema Lifestyle 535 II- en 525 II-systemen – gecheckt!

Bose is zowat de koning van de home cinema. Het bedrijf combineert in zijn nieuwste systemen professionele kwaliteit met gebruiksgemak.

Bose-535 Life style systems

Bose-535 Life style systems

Beide systemen komen met een centrale Lifestyle-hub die dienst doet als 3D Blu-ray disc speler met ingebouwde FM/AM-tuner en een docking station voor je iPhone of iPod. Op het toestel kan je tot zes HD-video- en audiobronnen aansluiten, zoals je settopbox, gameconsole en uiteraard je tv.Bose zou Bose niet zijn als het niet met enkele opvallende eigenschappen komt. Zo zorgt de Unify-technologie ervoor dat je alle aangesloten apparaten via het centrale systeem kan bedienen. De software helpt je bovendien bij het instellen van je apparatuur, zodat je geen echte kenner hoeft te zijn om met het systeem overweg te kunnen. Wil je wel van 1080p Full HD-resolutie genieten, maar heb je (nog) geen Blu-ray films liggen, dan kan je je DVD’s upscalen naar Full HD.

Wat dit systeem extra persoonlijk maakt, is de Adaptiq-technologie. Het systeem zal daarbij de afmetingen, vorm, structuur en andere elementen van de ruimte analyseren en zal het geluid daaraan aanpassen, zodat je het volledige potentieel uit het toestel haalt.

Dat geluid wordt weergegeven door aanpasbare luidsprekers die je naast en boven of onder je tv kan plaatsen. Het 535-systeem komt met hoogwaardige Jewel Cube-luidsprekers, terwijl de 525 met iets grotere Direct/Reflecting-speakers komt. Samen met de Acoustimass-module, die je in een hoek of uit het zicht kan plaatsen, zorgt Bose voor een complete dynamische surround sound. De installatie wordt daarbij geholpen door Videostage 5-decodering en nabewerking, gecombineerd met Digital 5.1-decodering en DTS, wat voor zo goed als elke bron meerkanaals surround sound van hoge kwaliteit oplevert.

Wil je bovendien je favoriete muziek van op je computer of mobiel apparaat via het Lifestyle-systeem afspelen, dan kan je via een optionele wifi-adapter muziek draadloos streamen vanaf de SoundTouch-apparaten.

 

Is Hertz een barometer voor de beeldkwaliteit?

De term Hertz (Hz) geeft aan hoe vaak het beeld op het scherm wordt ververst. Hoe meer Hertz, hoe vloeiender beelden worden weergegeven en ‘motion blur’ verdwijnt. Maar er kunnen ook artefacten optreden doordat die extra frames er worden bij verzonnen.

Hertz Beeldkwaliteit -refresh rate

Hertz Beeldkwaliteit -refresh rate

Voorbeeld van motion blur: de dolfijn aan de rechterzijde is duidelijk waziger dan de andere.

Voorbeeld motion blur

Voorbeeld motion blur

Vroeger werden alle tv’s uitgerust met een refresh rate van 60 Hz, wat inhoudt dat per seconde 60 beelden getoond worden. Tv-beelden werden dan ook logischerwijze uitgezonden aan 60 Hz. Dit is nog een overblijfsel van de CRT-televisies. 
Een paar jaar geleden kwamen echter de eerste lcd- en led-tv’s uit met een refresh rate van 120 Hz en later zelfs 240 Hz. Onze tv’s zijn dus te snel voor de getoonde beelden, waardoor het scherm frames moet bij verzinnen. Deze extra frames zijn op zich een goed idee: het zou onscherpte moeten tegengaan en bewegingen vloeiender moeten laten overkomen. Deze extra frames kunnen echter ook artefacten (rare vormen aan de randen van objecten) veroorzaken, waardoor ze net het omgekeerd effect hebben.

120 Hz vs 240 Hz

Een hogere refresh rate zou per definitie gelijk moeten staan aan een vloeiender beeld. Dit is echter geen sinecure: iedereen aanvaardt het beeld anders en wat voor de ene vervelend overkomt, kan voor een andere een perfect aangenaam beeld zijn.

De meeste kijkers vinden echter de stap van 60 Hz naar 120 Hz een positieve ontwikkeling, terwijl 240 Hz door sommigen als ronduit irritant bevonden wordt. Omdat 240 Hz amper een verbetering lijkt te zijn in vergelijking met 120 Hz, lijkt de refresh rate van 240 Hz meer een marketingstunt te zijn van de fabrikanten. Want bij de consument leeft de gedachte ‘hoe hoger, hoe beter’.

Bovendien is het niet altijd gemakkelijk om bij elke televisie te zeggen hoeveel de refresh rate bedraagt. Elke fabrikant hanteert namelijk zijn eigen benaming, waardoor het moeilijk vergelijk wordt. Zo spreekt Samsung van Clear Motion Rate, heeft Sony het over MotionFlow en gebruikt Philips Perect Motion Rate. LG noemt het dan weer Dynamic MCI en bij Panasonic heet het BLS of backlight scanning.

Kleine kanttekening: plasma

Om het nog ingewikkelder te maken, moeten we ook nog eens een onderscheid maken tussen lcd-/led-tv’s en plasma. Plasma-tv’s hebben namelijk helemaal geen last van motion blur en hebben dan ook geen nood aan een refresh rate-indexering. De gemiddelde consument is hier echter niet van op de hoogte en denkt vervolgens dat plasma een slechter beeld biedt dan lcd en led, net omdat deze laatste zo hard uitpakken met hun 120 of 240 Hz-waarde.

Om dit foute vooroordeel enigszins tegen te gaan, hanteren de fabrikanten van plasma-tv’s (LG, Panasonic en Samsung) een ‘600 Hz’-indeling. Achter deze waarde schuilt een bijzonder technische uitleg, waarvan de meest eenvoudige luidt dat plasma-schermen elke beeldframe opdelen in tien ‘subfields’. De 60 frames x 10 geeft dan 600 Hz. Die waarde is ook meer een manier van marketing voeren, maar is ook niet echt onjuist.

Conclusie

Is de refresh rate nu een belangrijke parameter of niet? Ja en nee. Veel hangt af van hoe gevoelig je bent voor motion blur. Ben je hier heel gevoelig aan, dan kies je best voor een led-tv met 240 Hz of, nog beter, een plasma-tv. Heb je hier niet veel last van, kan je ook voor een 120 Hz-tv gaan. Onthoud ook dat elke refresh rate die hoger ligt dan 60 Hz (zo goed als elke televisie, dus) door de tv zelf gegenereerd wordt. Een hoge refresh rate kan daardoor gevolgen hebben voor de inputreactie (lag) van je televisie

Bron: Elektrozine

Samsung kondigt Galaxy Camera 2, opvolger op Android gebaseerde camera

De behuizing is ongeveer dezelfde gebleven, maar de nieuwe uitvoering krijgt meer opties onder de motorkap.

Samsung galaxy-camera-2

Samsung galaxy-camera-2

Allereerst lijkt Samsung de lens van de eerste Galaxy Camera behouden te hebben: 16 megapixels met 21x optische zoom en een 1/2,3” sensor. De ondersteunende software werkt met Android 4.3 (Jelly Bean), er is 16 GB opslaggeheugen beschikbaar en alles wordt aangedreven door een 1,6 GHz quad core-processor.

De behuizing is min of meer dezelfde gebleven, met een scherm van 4,8 inch. De accu is wel iets krachtiger, met een capaciteit van 2000 mAh, ook het RAM-geheugen werd opgekrikt naar 2 GB.

Nieuw is ook de mogelijkheid om meer scenes te selecteren. Er zijn 28 voorgeprogrammeerde foto-instellingen die je kan selecteren om je foto’s een extra creatieve toets te geven. Je kan ook de focus- en belichtingsinstellingen aanpassen.

Qua connectiviteit ondersteunt de Galaxy Camera 2 alvast wifi en NFC, maar van 3G-ondersteuning is er nog geen sprake. Die zal er wellicht wel komen, aangezien Samsung van de eerste Galaxy Camera een variant met en zonder 3G op de markt bracht. Hoeveel het toestel moet gaan kosten en wanneer het onze markt aandoet, is nog niet bekendgemaakt.

Bron: Elektrozine

Samsung galaxy-camera-2-back

Samsung galaxy-camera-2-back